پرورشی در ادبیات علم و وحی

هركسي ز اندازهء روشندلي .. غيب را بيند بقدر صيقلي هر كه صيقل بيش كرد او بيش ديد .. بيشتر آمد بر او صورت پديد گر تو گويي آن صفا فضل خداست .. نيز اين توفيق صيقل زان عطاست

1992
نوشته شده توسط داریوش طاهری اهواز

1992

درباره نویسنده

داریوش طاهری اهواز

مردان بزرگ در مکان و زمان نمی گنجند و متعلق به محدوده ی جغرافیایی و زمانی خاصی نیستند.

نظر بدهید